به گزارش بنیاد ملی پویانمایی، وی با اشاره به استفاده از هوش مصنوعی در برخی بخشهای بصری این اثر بیان کرد: «در حال حاضر در بعضی از پوسترهای این کار از هوش مصنوعی استفاده شده است، اما به نظرم یکی از نگرانیها این است که هوش مصنوعی ممکن است در نهایت باعث شود بسیاری از کارها و کاراکترها شبیه یکدیگر شوند. وقتی قرار است یک شخصیت خلق شود، باید هویت و ویژگیهای بصری مخصوص خودش را داشته باشد و این چیزی است که فعلاً در طراحی انسانی بهتر میتوان به آن رسید.»
خیراندیش خاطرنشان کرد: «به نظرم هوش مصنوعی میتواند ابزار خوبی برای کمک به هنرمند باشد، اما هنوز نمیتوانیم بگوییم که قرار است جای خلاقیت و طراحی انسانی را به طور کامل بگیرد. مخصوصاً در طراحی شخصیت که قرار است کودک با آن ارتباط عاطفی برقرار کند، هویت بصری و جزئیاتی که از ذهن طراح و نویسنده میآید اهمیت زیادی دارد.»
او درباره جذب کودکان به انیمیشنهای ایرانی در برابر آثار خارجی گفت: «در حال حاضر بچهها خیلی جذب کاراکترها و انیمیشنهای خارجی میشوند و وقتی آثار جدیدی از مجموعههایی مانند دیزنی و پیکسار معرفی میشود، میبینیم که این آثار توجه زیادی را از سوی کودکان و حتی بزرگسالان به خود جلب میکنند. به نظر من اگر بخواهیم کودکان را به سمت انیمیشنهای ایرانی و بومی جذب کنیم، نمیتوانیم به شکل دستوری از آنها بخواهیم یک اثر را ببینند و اثر دیگری را نبینند.»
وی افزود: «همانطور که نمیتوانیم به بچه بگوییم فلان غذا را بخور چون برایت خوب است، بلکه باید غذای خوشمزه و جذابی درست کنیم که خودش از آن لذت ببرد، در حوزه انیمیشن هم باید همین اتفاق بیفتد. ما باید برای بچهها غذای فرهنگی و هنری خوشمزهای درست کنیم که رنگ و لعاب خوبی داشته باشد، از نظر داستان و شخصیتپردازی جذاب باشد و کیفیت مناسبی ارائه دهد. اگر چنین کاری تولید کنیم، مطمئناً بچهها خودشان به سمت آن جذب میشوند.»
خیراندیش ادامه داد: «من این موضوع را به عنوان یک طراح، نویسنده و کارگردان میگویم. آقای شکوهی نویسنده این کار بودند و من طراحی شخصیتهای آن را انجام دادم. جایی که برای کارمان زحمت کشیدیم، در نهایت دیدیم که بچهها هم به اثر پاسخ دادند و با آن ارتباط برقرار کردند. این تجربه نشان میدهد که نمیشود به زور از کودک خواست یک اثر را دوست داشته باشد. اگر کار خوب و جذابی بسازیم، خود کودک آن را انتخاب میکند و با آن ارتباط میگیرد.»
